*Του Παναγιώτη Γιαλού
Γεννήθηκε το 1927 στην Καβάλα και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ελπίδα Καβάλας. Στη συνέχεια πήγε στην ΑΕΚ Καβάλας. Το 1948 πήγε στην ΑΕΚ όπου αγωνιζόταν μέσα δεξιά ή αριστερά (ντεμί κυνηγός με την ορολογία της εποχής) μέχρι το 1960 όταν και σταμάτησε οριστικά από την ενεργό δράση. Πρόλαβε όμως να γράψει το όνομά του στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου επιτυγχάνοντας 25-10-1959 το πρώτο τέρμα στην ιστορία του νεοσύστατου πρωταθλήματος της Α’ Εθνικής κατηγορίας στο 3ο λεπτό του αγώνα Εθνικού Πειραιώς-ΑΕΚ 0-1. Πήρε ένα πρωτάθλημα την περίοδο 1951-52 και ένα κύπελλο Ελλάδος την περίοδο 1955-56. Φόρεσε την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος στον φιλικό αγώνα εκτός έδρας με την Β’ Γαλλίας στη Μασσαλία στις 14-10-1951. Με την Εθνική Ενόπλων είχε πολλές συμμετοχές με 10 τέρματα στο ενεργητικό του. Με την ολοκλήρωση της καριέρας του παρέμεινε πολλά χρόνια ως έφορος του ποδοσφαιρικού τμήματος της ΑΕΚ επί εποχής
Λουκά Μπάρλου πανηγυρίζοντας το ντάμπλ της ΑΕΚ το 1978 με προπονητή τον Γένε Τσάκναντι και το πρωτάθλημα του 1979.
Είπαν για τον Γιάννη Κανάκη
Ηλίας Υφαντής: Ήταν ένας μεγάλος παίκτης και αθλητής υψηλού επιπέδου, με άριστη αγωνιστική συμπεριφορά και πάρα πολύ συνεργάσιμος με τους συμπαίκτες του. Είχε πάρα πολύ δυνατά πόδια και ήταν μέσα στους πρώτους τρείς παίκτες όλων των εποχών στα φάουλ.
Σάββας Παπάζογλου : Ο Γιάννης Κανάκης ήταν ένας ακέραιος και ηθικός άνθρωπος ποτέ δεν χτύπησε αντίπαλο στο ποδόσφαιρο, καλός συνάδελφος στη ΔΕΗ και τρομερός παίκτης με δυο πόδια κανόνια. Έπαιξε μαζί με θρυλικούς παίκτες. τους Δελαβίνια, Μαρόπουλο, Ηλία Παπαγεωργίου, Πούλη, Στέλιο Σεραφείδη, Λάμπη Σεραφείδη, Σοφιανίδη, Νεστορίδη, Μάγειρα, Άμπο, Τσαγγάρη, Πολύζο Εμμανουηλίδη, Σταματιάδη, Αναστασιάδη κ.α.
Ηλίας Ρωσσίδης: Ο Γιάννης Κανάκης ήταν πολύ δυνατός παίκτης. Όποιος τον μάρκαρε τον γκρέμιζε χωρίς εκείνος να πέφτει. Τα σουτ με «μύτο» ήταν πολύ άγρια και ήταν επικίνδυνα για την σωματική ακεραιότητα των αντιπάλων του.
29 Ιανουαρίου 2016
Τον συναντήσαμε στο σπίτι του στην Κυψέλη και ήταν πάρα πολύ χαρούμενος που θα μιλούσε μετά από πολλά χρόνια για το πέρασμά του από την ΑΕΚ.
-κ. Γιάννη Κανάκη είναι μεγάλη τιμή για μένα να βρίσκομαι στο σπίτι ενός θρύλου της ΑΕΚ που έχει γράψει την δική του ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Τι θυμάστε από τα παιδικά σας χρόνια; Στα χρόνια της κατοχής 1940-45 από τους Γερμανούς ήσασταν 13 μέχρι 18 χρονών.
Εμείς στην Καβάλα δεν γνωρίσαμε πείνα γιατί οι Βουλγαρία είχε συνθηκολογήσει με τον Χίτλερ και είχαν έρθει πρώτοι οι Βούλγαροι στην Ελλάδα. Μας έφερναν τρόφιμα, τυριά, τα πάντα. Στην Καβάλα μας φέρονταν πολύ καλά αν σκεφτεί κανείς τι πέρναγαν στην υπόλοιπη Ελλάδα. Παίξαμε, μάλιστα, μπάλα και με τους Γερμανούς με την ομάδα μου και φέραμε 1-1
-Πότε πήγατε στην ΑΕΚ; Ποιος σας είδε εδώ στην Καβάλα;
Είχε έρθει εδώ η ΑΕΚ και έπαιξε με την ΑΕΚ Καβάλας. Με πρόσεξε ο Μαρόπουλος και το 1948 με «αρπάξανε».
- Το 1948 κατεβήκατε Αθήνα οικογενειακώς. Πού μείνατε; Ήταν εύκολα τα πράγματα;
Ήταν σχετικά εύκολα γιατί μας φιλοξένησε η αδερφή μου που έμενε στην Κυψέλη.
- Ποιοι αντίπαλοι παίκτες σας έκαναν μεγάλη εντύπωση;
Αναμφισβήτητα, οι Μπέμπης, Ρωσσίδης, Υφαντής, Σούλης, Μουράτης.
-Και από την ΑΕΚ;
Ο Μιχάλης Δελαβίνιας πολύ μεγάλος τερματοφύλακας. Μου λεγε, θυμάμαι χαρακτηριστικά «αν μπορείς βάλε μου γκολ».
-Τι θυμάστε από τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό;
Το 1956 στον τελικό κυπέλλου ήταν φαβορί ο Ολυμπιακός. Παίξαμε στην Λεωφόρο και νικήσαμε με γκολ δικό μου και πήραμε το κύπελλο Ελλάδος. Το πρώτο γκολ το έβαλε ο Χανιώτης, ισοφάρισε ο Δαρίβας στο Α’ ημίχρονο και στο Β’ ημίχρονο έβαλα το νικητήριο γκολ εγώ. Το 1953 πήραμε το πρωτάθλημα Αθηνών.
-Πόσα χρήματα παίρνατε την εποχή εκείνη;
Τίποτα σχεδόν. Μόνο όταν νικούσαμε παίρναμε περίπου 1.000 δραχ. και αργότερα μας το κάνανε 1.500. Βέβαια, τότε όλοι οι παίκτες ήμασταν αγαπημένοι, μια παρέα, αλλά στο γήπεδο τα δίναμε όλα για την νίκη της ομάδας μας. Μας ένοιαζε μόνο αυτό!
-Τώρα βλέπετε από την τηλεόραση τα παιχνίδια της ΑΕΚ;
Ναι τα βλέπω, αλλά τα παιχνίδια του Ολυμπιακού τα βλέπω περισσότερο
- Τι μήνυμα θέλετε να δώσετε στους φιλάθλους της ΑΕΚ;
Να πηγαίνουν στο γήπεδο και να ενισχύουν την ομάδα τους.
